Άνθρωποι ρηχοί, που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα, αποθεώνονται από έναν λαό που τραβάει τον δρόμο της κακομοιριάς και της αποτυχίας του.
Το σύστημα, αλλάζοντας τα πρόσωπα αλλά όχι την προδοτική νοοτροπία των κοινοβουλευτικών παρατάξεων, ξεδιάντροπα μεταστρέφει την ροή του κόσμου σε μια παράταξη που είναι συνένοχος της σημερινής καταστάσεως.
Και αυτός ο λαός, συνεχίζει να τρέχει στις ίδιες παρατάξεις από τις οποίες πριν λίγα χρόνια έτρεχαν να γλυτώσουν, που πρόδωσαν και εξευτέλισαν τον ίδιο αυτό λαό που θα τους ξανά ψηφίσει και δεν αντιλαμβάνεται ότι η ψήφος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η νομιμοποίηση της προδοσίας.