" Ἡ ψευδοένωση τῶν "ἐκκλησιῶν" στήν σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) στά "Ἀπομνημονεύματα" τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου" (IΓ΄ - τελευταῖο). "Ἀντιδροῦν στήν Κωνσταντινούπολη οἱ Ὀρθόδοξοι Κληρικοί καί λαϊκοί καί ἀποφεύγουν τήν κοινωνία μέ ὅσους δέχθηκαν τήν Ἕνωση στήν Φερράρα-Φλωρεντία, δηλαδή ἀποτειχίζονται. Ἐκλέγεται λατινόφρων Πατριάρχης, τόν ὁποῖον δέν ἀποδέχονται οἱ Ὀρθόδοξοι. Δέν ὑποκύπτουν στίς νουθεσίες καί ἀπειλές". Τήν Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2025, ὁ πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) καί στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 - 13:00) συνέχισε τήν σειρά τῶν μαθημάτων ὑπό τόν γενικό τίτλο: " Ἡ ψευδοένωση τῶν "ἐκκλησιῶν" στήν σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) σύμφωνα μέ τά "Ἀπομνημονεύματα" τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου" (ΙΓ΄), παραδίδοντας τό 13ο (κατ' ἀρίθμηση) καί τελευταῖο μάθημα τῆς σειρᾶς. Τίτλος τοῦ παρόντος τελευταίου μαθήματος τῆς σειρᾶς: "Ἀντιδροῦν στήν Κωνσταντινούπολη οἱ Ὀρθόδοξοι Κληρικοί καί λαϊκοί καί ἀποφεύγουν τήν κοινωνία μέ ὅσους δέχθηκαν τήν Ἕνωση στήν Φερράρα-Φλωρεντία, δηλαδή ἀποτειχίζονται. Ἐκλέγεται λατινόφρων Πατριάρχης, τόν ὁποῖον δέν ἀποδέχονται οἱ Ὀρθόδοξοι. Δέν ὑποκύπτουν στίς νουθεσίες καί ἀπειλές". Πρίν παρουσιάσει ὁ π. Θεόδωρος τό περιεχόμενο τοῦ 12ου τμήματος τῶν Ἀπομνημονευμάτων τοῦ Σιλβέστρου Συρόπουλου - στό ὁποῖο ὁ συγγραφεύς ἀναφέρει πολλά περιστατικά διακοπῆς κοινωνίας, ἀποτείχισης, τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ ἀπό τούς λατινίσαντες φιλοπαπικούς Ἀρχιερεῖς καί τόν λατινόφρονα νέο Πατριάρχη Μητροφάνη - ἀναφέρθηκε σέ ὅσα ἀντίθετα, φιλοπαπικά καί οἰκουμενιστικά, συμβαίνουν αὐτές τίς ἡμέρες στήν Νίκαια καί στήν Κωνσταντινούπολη, μέ τήν συνάντηση Πατριάρχη καί Πάπα. Δέν τίμησαν τήν Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενική Σύνοδο, ἀλλά κακοποίησαν καί περιφρόνησαν τίς ἀποφάσεις της. Στήν συνέχεια ἀναφέρθηκε περιληπτικά στό περιεχόμενο τῶν δεκαοκτώ παραγράφων τοῦ ΙΒ΄ τμήματος τῶν Ἀπομνημονευμάτων, καί ἐδιάβασε χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα ἀναφερόμενα στήν ἀντίδραση καί ἀντίσταση τῶν Ὀρθοδόξων: Ἀποστρέφονταν ὅσους εἶχαν ὑπογράψει τήν ἕνωση καί τούς ἔβλεπαν μέ ἀηδία· "ἀηδῶς ἐθεώρουν ἡμᾶς". Οἱ Ἱερεῖς δέν συλλειτουργοῦσαν μέ τούς φιλοπαπικούς καί, ἄν αὐτοί ἐπέμεναν, τούς ἄφηναν μόνους νά λειτουργήσουν καί ἔφευγαν. Ἄν κάποιος Ἱερεύς εἶχε λατινίσει, ἄν δηλαδή εἶχε κοινωνία μέ λατινόφρονες ἐπισκόπους καί τόν λατινόφρονα πατριάρχη, εὕρισκε τόν Ναό τῆς Ἐνορίας του ἄδει ἀπό πιστούς. Ἀρκετοί Ἀρχιερεῖς, ὅπως ὁ Ἐφέσου - ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὑγενικός - ὁ Ἡρακλείας καί ὁ Τραπεζοῦντος ἀρνούνταν νά ἐκλεγοῦν πατριάρχες, διότι θά πιέζονταν νά ἐφαρμόσουν τήν Ἕνωση. Δέχθηκε καί ἐξελέγη ὁ φιλοπαπικός Μητροφάνης, στοῦ ὁποίου τήν ἐκλογή καί ἐνθρόνιση δέν συμμετεῖχαν πολλοί Ἀρχιερεῖς, ὁ δέ λαός τόν ἀποδοκίμασε. Στό τέλος τῆς διήγησης ὁ Συρόπουλος ἀναφέρει ἑπτά γεγονότα-σημεῖα, μέ τά ὁποῖα ὁ Θεός παρεμπόδισε τήν πραγματοποίηση τῆς κακῆς ἕνωσης καί ἐκφράζει τήν πεποίθηση, ὅτι ὁ Θεός δέν θά ἐπιτρέψει οὔτε καί στό μέλλον νά πραγματοποιηθεῖ αὐτή, οὔτε νά διωχθοῦν ὅσοι ἀγωνίζονται ἐναντίον της, ἀλλά θά διορθώσει τήν Ἐκκλησία καί θά στηρίξει τούς ἀγωνιστές: "Πέπεισμαι, ὡς οὐ παραχωρήσει ποτέ ὁ Θεός συστῆναι τήν Φλωρεντιανήν ἕνωσιν, οὐδέ ἐάσει πειρασμοῖς ἐμπεσεῖν τούς ἀγωνιζομένους, ἀλλά καί τήν Ἐκκλησίαν Αὐτοῦ καλῶς διορθώσει καί εἰς τήν ἀρχαίαν αὐτῆς καί πάτριον ἡμῶν δόξαν ἀποκαταστήσει, καί τούς ὑπέρ αὐτῆς ἀγωνιζομένους στηρίξει καί βεβαιώσει καί νικητάς ἀναδείξει".