π. Θ. Ζήσης," Ἀπό τήν Ὀρθοδοξία στήν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ μεγάλη ἀνατροπή τοῦ 20οῦ αἰ." (ΣΤ'). " Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καί ὁ Πάπας Λέων ΙΔ΄ δέν τιμοῦν τήν Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενική Σύνοδο. Περιφρονοῦν καί παραβαίνουν τίς ἀποφάσεις της". Τήν Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου (2025) στήν Αἴθουσα "Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης" τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Συλλόγου " Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής" (Μοναστηρίου 183, 2ος ὄροφος, Θεσσαλονίκη) καί ὥρες 19:00 - 20:30, στό πλαίσιο τοῦ "Φροντιστηρίου Ὀρθοδόξου Θεολογίας" ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης παρέδωσε τό ΣΤ΄ μάθημα τῆς σειρᾶς " Ἀπό τήν Ὀρθοδοξία στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ μεγάλη ἀνατροπή τοῦ 20οῦ αἰ. Σταθμοί καί πρόσωπα (ΣΤ')". Τό ΣΤ΄ αὐτό μάθημα ἔχει ἐπί μέρους τίτλο: "Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καί ὁ Πάπας Λέων ΙΔ΄ δέν τιμοῦν τήν Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενική Σύνοδο. Περιφρονοῦν καί παραβαίνουν τίς ἀποφάσεις της" Ἡ ἀνατρεπτική πορεία ἀπό τήν Ὀρθοδοξία στόν Οἱκουμενισμό, πού ἄρχισε τόν 20ό αἰώνα, συνεχίζεται μέ ταχύτερους ρυθμούς καί ὁλοκληρώνεται κατά τόν παρόντα αἰώνα. Οἱ ἑορταστικές ἐκδηλώσεις πρός τιμήν δῆθεν τῆς Α΄ἐν Νικαίᾳ Οἱκουμενικῆς Συνόδου (325), πού λαμβάνουν χώρα στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ἀλλά καί ἀλλοῦ, καθ΄ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἀποτελοῦν πρόσχημα καί παραδοσιακό ἄλλοθι, γιά νά προωθήσουν διδασκαλίες καί ἀποφάσεις ἀντίθετες πρός ὅσα ἡ Μεγάλη ἐκείνη καί θεμελιωτική τῆς Ὀρθοδοξίας Σύνοδος ἀποφάσισε. Δέν τιμοῦν, ἀλλά ὑποτιμοῦν καί περιφρονοῦν τίς ἀποφάσεις της. Τό συνοδικό πνεῦμα πού ἡ Σύνοδος καθιέρωσε μέ τόν τρόπο λειτουργίας της, ἀλλά καί μέ τόν ΣΤ΄ ἱερό Κανόνα της, ἡ - ἀνύπαρκτη σήμερα, ἰδιαίτερα στόν Παπισμό - συνοδικότητα προσβάλλεται καί περιφρονεῖται ἀπό τά δόγματα τοῦ πρωτείου καί ἀλαθήτου τοῦ Πάπα καί ἀπό τίς πρωτοφανεῖς ἐνέργειες καί διδασκαλίες περί "πρώτου ἄνευ ἴσων" τοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου καί τῶν σύν αὐτῷ ἀντιπατερικῶν θεολόγων. Τό βασικό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος, πού διαφοροποιεῖ τόν Χριστιανισμό ἀπό ὅλες τίς θρησκεῖες, τό ὁποῖο διετύπωσε καί διεκήρυξε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως ἡ Α΄ ἐν Νικαίᾳ Σύνοδος, καταργήθηκε ἀπό τίς διαθρησκειακές συναντήσεις, ὅπου διακηρύσσεται ὅτι καί ἄλλες θρησκεῖες πιστεύουν στόν ἴδιο Θεό, καί ὅτι τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος πρέπει νά καταργηθεῖ ὡς ἐπίδραση τοῦ Ἑλληνισμοῦ, σύμφωνα μέ τόν μεγάλο Οἰκουμενιστή καί ἐπιφανῆ Ἱεράρχη τοῦ Φαναρίου Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἰάκωβο (Κουκούζη, θ. 2005). Τό ἐπίσης βασικό δόγμα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὅτι ὁ Χριστός καί ἡ διδασκαλία του, πού διασώζονται μόνον στήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, δηλαδή στήν Ὀρθόδοξη, καί ὅτι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία ("extra Ecclesiam nulla salus"), τό δόγμα λοιπόν τῆς ἀποκλειστικότητος τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας προσεβλήθη ἀπό τήν παπική Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο (1962-1965) καί προσβάλλεται διαρκῶς ἀπό τόν πατριάρχη Βαρθολομαῖο καί τούς μεταπατερικούς θεολόγους του, μέ τήν διδασκαλία ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας καί ὅτι καί στίς αἱρέσεις καί τά σχίσματα σώζονται οἱ ἄνθρωποι. Ἡ ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Νικαίας, τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς, γιά τόν κοινό ἑορτασμό τοῦ Πάσχα, πού ἴσχυσε στόν στόν Παπισμό μέχρι τό 1582 καί ἀθετήθηκε ἔκτοτε μέ τό νέο Γρηγοριανό Ἡμερολόγιο τοῦ Πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄, καί πού τηρήθηκε ὅμως στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐπί 1700 χρόνια μέχρι σήμερα, θά ἀλλάξει τώρα μέ τίς κοινές προσπάθειες Πάπα καί Πατριάρχη. Στῶμεν, ὅμως, καλῶς, στῶμεν μετά φόβου. Δέν ἀκολουθοῦμε ἀλλοτρίους ποιμένες καί ἀποφεύγουμε τήν κοινωνία μαζί τους. Τηροῦμε τίς ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Συνόδων, καί αὐτοί ἄς κάνουν ὅ,τι θέλουν ... Ορθοδοξος Χριστιανικος Συλλογος Άγιος Ιωσηφ ο Ησυχαστης